Op vrijdag 17 april was het terug zover: NSB Dudzele voor de 21ste keer nooit thuis.
De 59 gegadigden zijn al van s ’morgens vroeg present aan de parking van “De Polder”
Onder een overdekte hemel en met een enthousiast publiek vertrekken wij in een comfortabele car ingehuurd bij het plaatselijk Forward Travel richting Oudenaarde. Onze eerste stop is
bij ‘Het Molenhuis’ in Eine-Oudenaarde. Een stop van een uurtje voor het nuttigen van een 2 tal koffie’s met boterkoeken. Eenmaal het maagje gevuld aanvullend gespijsd met het gesproken ochtendnieuws is het tijd voor een bezoek aan Oudenaarde.
Er kan keuze gemaakt worden tussen een gegidst bezoek aan het ’Mou Museum’ of het ‘Centrum van de Ronde van Vlaanderen’.
In Oudenaarde worden in 2 groepen verdeeld, de sportievelingen voor een bezoek aan het “Centrum van de ronde van Vlaanderen” en de liefhebbers van wandtapijten en zilverwerk voor een bezoek aan het “MOu” museum. Het zijn allebei pareltjes van museums waarbij de gidsen zeker een meerwaarde betekenen.
In het Mou musem is er een prachtige collectie van wereldberoemde oude wandtapijten en een unieke collectie van zilverwerk te bezichtigen.
Wat het centrum van de ronde van Vlaanderen te bieden heeft hoeft niet verteld te worden.
Na dit gesmaakt bezoek is het intussen middag geworden en u weet het wel, van twaalf tot één eet iedereen; dus met zijn allen terug naar “Het Molenhuis” al is het wel 14 uur als het terug verzamelen geblazen is voor onze volgende halte.
U kunt hieronder genieten van enkele mooie sfeerfoto’s met dank aan Jo Vanongevalle.
Voor de foto’s van de Ronde dank aan Fam. Willy Vanzandweghe.
In een meander van de Leie, op een boogscheut van Gent, ligt het sierlijke en statige kasteel Ooidonk. Het omringende water en het fraaie park stralen een en al rust uit en verlenen het kasteel een harmonieus en vredig karakter dat zijn turbulente geschiedenis haast doet vergeten.
Deze middeleeuwse versterkte burcht is een uniek voorbeeld van de Spaans-Vlaamse architectuur uit de Renaissance. Het kasteel werd in 1595 herbouwd en geldt als een van de mooiste kastelen in België.
Met zijn kenmerkende trapgevels en uivormige torens hoeft deze Oost-Vlaamse parel niet onder te doen voor de imposante kastelen van de Loire.
Wij hebben de eer van dit alles te kunnen genieten gedurende een gegidste rondleiding van 1u30
Ofwel waren wij aan de vroege kant ofwel de gidsen aan de late kant, niemand zal het weten…..
Dus hadden wij nog even de tijd wat bij te praten zover alles al nog niet gezegd was…
De 3 gidsen, 1 man en 2 vrouwen van verschillende generatie hebben wel één ding gemeen: nogal serieus punctueel in het uitvoeren van hun job.
Leerrijk was het wel ; na de rondleiding is het hoog tijd geworden voor de traditionele jaarlijks NSB drink. Een zelfgemaakte cocktail a la Magda gaat vlotjes naar binnen en maakt de tongen los voor het nog niet vertelde nieuws.
Hoog tijd voor onze laatste tussenstop : Het Belgisch militair ere perk op de gemeentelijke begraafplaats van Zomergem herbergt de laatste rustplaats van 108 Belgische soldaten, waaronder 11 onbekenden, voornamelijk gesneuveld tijdens de Eerste Wereldoorlog (o.a. in 1914 en tijdens het eindoffensief in 1918).
Het is daar dat wij voor de 3de maal een groet brengen aan onze gesneuvelde dorpsgenoot Declerck Juliaan, 7de regiment vrijwilligers Rijkswachttroepen kapitein Frémault, gesneuveld te Nazareth op 7 oktober 1914, ouderdom: 30 jaar.
Een toespraak van onze voorzitter Joris Praet, een groet met de vlag, bloemenhulde, één minuut stilte, Last Post en Nationale Hymne is ons deel van de dit sereen gebeuren.
Hoog tijd om terug naar het “Home sweet Home” terug te keren voor nog een gezellig samenzijn met n’en ferme stutte met alle nodige bijvoegingen in onze plaatselijke horecazaak d’Hoogte.
Bedankt aan alle deelnemers voor de gezellige sfeer en hopelijk tot binnenkort .
Namens NSB Dudzele
Herdenkingsrede Julien De Clercq:
Beste aanwezigen, dorpsgenoten uit Dudzele,
We staan hier vandaag bij het graf van Julien DE CLERCQ. Een eenvoudige steen, een naam in brons gegoten, maar achter deze kille feiten schuilt een leven dat veel te vroeg tot stilstand kwam.
We zijn hier met zestig mensen. Dat is een ingetogen kring, maar het is precies de juiste omvang om de stilte te delen en de herinnering aan Julien weer even tot leven te wekken.
De roep van het noodlot
Julien was een van ons. Hij kende de wind die over de polders van Dudzele waait, de vertrouwde kerktoren van ons dorp en de gezichten van de mensen in de straten waar hij opgroeide. In de zomer van 1914 verliet hij als vrijwilliger zijn vertrouwde omgeving, waarschijnlijk met de hoop dat de strijd van korte duur zou zijn.
Het noodlot wachtte hem echter op in Nazareth, bij de Edemolen. Op 7 oktober 1914, terwijl de oorlog nog in zijn eerste, chaotische fase verkeerde, bevond Julien zich in het heetst van de strijd. De gevechten daar waren fel; de Duitse opmars moest gestuit worden. In die verwarring, ver weg van de polderklei van Dudzele, gaf Julien zijn hoogste goed: zijn leven.
Meer dan een soldaat
Als we hier vandaag naar zijn graf kijken, zien we een soldaat. Maar laten we niet vergeten dat hij eerst en vooral een zoon was, een vriend, een buurman. Hij was een jonge man met plannen en dromen die nooit werkelijkheid zijn geworden.
Zijn offer vraagt van ons geen grootspraak of luide woorden, maar een stille dankbaarheid. Het herinnert ons eraan dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is en dat de geschiedenis niet alleen uit jaartallen bestaat, maar uit mensen van vlees en bloed.
Een blijvende verbondenheid
Julien is niet vergeten. Door hier vandaag samen te komen, brengen we hem symbolisch weer naar huis. We verbinden de velden van Nazareth met de straten van Dudzele.
“Zij zullen niet oud worden, zoals wij die achterbleven oud worden. Leeftijd zal hen niet vermoeien, noch de jaren hen veroordelen. Bij het ondergaan van de zon en in de ochtend, zullen wij hen gedenken.”
Laten we nu een moment van stilte in acht nemen. Voor Julien DE CLERCQ, onze dorpsgenoot, die rust in vreemde aarde maar voor altijd een plek heeft in ons hart en onze geschiedenis.
Rust in vrede, Julien. Zomergem, 17 april 2026